:: Maniler Çevrede söylenen manileri tam olarak
derlemek,
diğer yörelerinkinden ayırt etmek gerçekten çok güçtür.
Bazıları şunlardır:
Erikler çiçek açtı
Ayşe kocaya kaçtı
Annesinin Babasının
Başına dertler açtı.
Payamna çiçek aşdı
Aşa gocaya gaşdı
Adamının ardından
Goca dağları aşdı.
Çıkdım guyu başına
Sabın godum daşına
Anası gurban ossun
Gızının oyneşına.
Dut ayeci deyilem
Herkezlere eyilem
Eyil bi yolcuk öpem
Ben yabancı değilem.
Asmalada üzüm va
Sene bir çift sözüm va
İlle seni alıcem
Güçcücükten gözüm va.
İncir dibi palandız
Hoş geldin güçcük baldız
Sen gitde ablen gelsin
Yatameyon yalınız.
Melengeçle akmalı
Bu gızları napmalı?
Eş eşini bulunca
Sarılıpta yatmalı.
Galenin ardı deniz
Gale bizim evimiz
Ayla, hafdala geçse
Eksilmez hiç sevimiz.
Şu dağla olmasedin
Çiçeği solmesedin
Ölüm Allahın emri
Ayrılık olmasedin.
|
Dut ayeci dut veri
Üzümünü gıt veri
Oğlan güçcük gız böyük
Sarıldıkça dat veri.
Karpuz kesdim yimedi
Halin naha demedi
Aşgından yanıyonda
Bene heç yüz vemedi.
İncirle elleniyo
Sevgimiz yelleniyo
Hadi gız gaçam gari
Aşkımız dilleniyo.
Oğlan hadi gaçalım
Şu dağları aşalım
Çandırmala geliyo
İkimiz sıvışalım.
Mercimeyim bir kile
Ölçerim sile sile
Benim bi sevgilim va
Yaşarın güle güle
Tepsiye goydum fişne
Dur gızım aşga düşme
Benim yaralam derin
Bi dene de sen eşme.
Oğlan hadi kalk gidem
İdareyi yak gidem
Kimsele bulamasın
Gözleden ırak gidem
|
